Gay Pride – Επαναστατική Διαμαρτυρία: σύντομη ιστορική αναδρομή

Μετά το 2ο Παγκοσμιο Πόλεμο κλίμα φόβου και αναστάτωσης επικρατούσε στην Αμερική. Η μαφία ήλεγχε τη λειτουργία μαγαζιών που πουλούσαν αλκοόλ εξαγοράζοντας την αστυνομία. Η γενικευμένη διαφθορά τη δεκαετία του 50 και του 60 συνυπήρχε με τρόμο για την αναρχία και τον κομμουνισμό. Στις φτωχογειτονιές όλης της χώρας η διαφθορά και το έγκλημα άνθιζαν, καθώς και η πορνεία και το παράνομο αλκοόλ.

Παράλληλα, τη δεκατετία του 50-60 στην Αμερική υπήρχε νομοθεσία που ποινικοποιούσε την ομοφυλοφιλία και την παρενδυσία. Αυτό έδωσε το περιθώριο στη μαφία να εκβιάζει τους ομοφυλόφιλους και τους παρενδυσίες, ενω παράλληλα το κράτος κατεγραψε λίστες με ομοφυλόφιλους και παρενδυσίες θεωρώντας πως είναι επιρρεπείς σε εκβιασμό, ανήθικοι και αναρχικά στοιχεία.

Η κατηγοροποίηση της ομοφυλοφιλίας ως ψυχικής ασθένειας στο DSM το 1952 συνέβαλε στο γενικό κλίμα καταπίεσης, ντροπής, εκβιασμού και εξεφτυλισμού των ομοφυλόφιλων. Οι ομοφυλόφιλοι και παρενδυσίες αναγκάζονταν να κρύβονται, να πηγαίνουν μόνο σε παράνομα μαγαζιά, στα οποία και γινόντουσαν επιδρομές απο την αστυνομία. Σε αυτό το κλίμα τρόμου και εξευτελισμού ζούσαν όλοι όσοι δεν ήταν ετεροφυλόφιλοι και δεν αποτελούσαν το πρότυπο ανδρισμού ή θηλυκότητας με βάση τα κοινωνικά δεδομένα. Κάθε ομοφυλόφιλος άντρας ή γυναίκα υπόκεινταν κακοποίηση και εξευτελισμό δημοσίως από αστυνομικούς, εφημερίδες και εκβιάζονταν από τη μαφία.

Το ξημέρωμα της 28ης Ιουνίου του 1969 σε ενα μπαρ της μαφίας που συγκέντρωνε ομοφυλόφιλους και παρενδυσίες σε μία «κακόφημη» γειτονιά του Μανχάταν η αστυνομία έκανε επιδρομή στοχεύοντας σε συλλήψεις. Οι θαμώνες τρομοκρατημένοι απο την προοπτική φυλάκισης και δημοσίου εξεφτελισμού άρχισαν να φωνάζουν για βοήθεια προς το πλήθος που συγκεντρώθηκε έξω από το μπαρ.

Και τότε έγινε το αδιανόητο. Οι τρομοκρατημένοι και εξεφτυλισμένοι εξεγέρθηκαν. Ακολούθησαν επεισόδια που διήρκησαν αρκετές ημέρες και οι εξεγέρσεις διαδώθηκαν στην Αμερική και παγκοσμίως. Όσοι κρύβονταν σε κακόφημα μπαρ τη νύχτα βγήκαν στους δρόμους φωνάζοντας για το δικαίωμα τους να μήν κρύβονται, να μήν εξεφτυλίζονται, να μήν κακοποιούνται και να μήν εκβιάζονται.

Η εξέγερση του 69 στο μπαρ Stonewall έγινε αφορμή για μαζική διαμαρτυρία των ομοφυλοφίλων και των παρενδυσίων για τον τρόπο που η κοινωνία τους ξεφτύλιζε, τους κακοποιούσε και τους εκβίαζε. Ακολούθησαν δεκαετίες αγώνων από οργανώσεις για τα δικαιώματα ισότητας και αξιοπρέπειας των ανθρώπων που δεν είναι ετεροφυλοφιλοι και δεν ντύνονται όπως προστάζουν τα ενδυματολογικά πρότυπα κάθε εποχής.

Το 1974 έπαψε να θεωρείται ψυχική ασθένεια η ομοφυλοφιλία και η παρενδυσία. Σταδιακά η σεξουαλική έλξη προς το ίδιο φύλο αναγνωρίστηκε επισήμως ως ένα εκ γενετής δεδομένο. Πλέον η επιστήμη αναγνωρίζει πως η ετεροφυλοφιλία, η ομοφυλοφιλία και η αμφιφυλία αποτελούν φυσιολογικά δεδομένα της ανθρώπινης ύπαρξης.

Οι κοινωνικές προεκτάσεις και συγκρούσεις δεν ακυρώνουν αυτά τα δεδομένα της ανθρώπινης φύσης. Μπορεί η ανθρώπινη κοινωνία να είναι δομημένη με βάση την ετεροφυλία και συγκεκριμένα πρότυπα φύλων, όμως η ανθρώπινη φύση είναι πολύπλοκη και πολυδιάστατη και απαιτείται σεβασμός προς όλα τα ανθρώπινα πλάσματα.

Η ομοφυλοφιλία και η αμφιφυλία, όπως και η παρενδυσία αποτελούν καταγεγραμμένη ανθρώπινη πραγματικότητα από τότε που υπάρχει ανθρώπινος πολιτισμός.
Το μίσος, ο φόβος, η στοχοποίηση και η περιθωριοποίηση αποτελούν τα κατακριτέα κοινωνικά φαινόμενα.

Εύχομαι να πάψουν οι συγκρούσεις και να αγαπήσουμε τον Άνθρωπο. Σε όλες τις αποχρώσεις και εκφράσεις του.

Και κυρίως εύχομαι οι Άνθρωποι του Χριστού να αγαπούν την εικόνα Θεού σε κάθε άνθρωπο άσχετα από χρώμα, γλώσσα, σεξουαλική ταυτότητα ή προσανατολισμό.
Να εξαλειφθεί η ντροπή και το μίσος.

Η Αγάπη δεν κατακρίνει, δεν οικτίρει, δεν δικάζει, δεν απορρίπτει, δεν ντροπιάζει, δεν ξεφτυλίζει, δεν υποτιμά, δεν κακοποιεί.

Please follow and like us:

Μπορεί επίσης να σας αρέσει...

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *